Świat - Historia wersji

Urszula: /* Istoty nadprzyrodzone */

2025-02-12T22:08:35Z

‎Istoty nadprzyrodzone

Urszula: /* Miejsce i czas */

2025-02-11T17:42:03Z

‎Miejsce i czas

Salahad: /* Życie duchowe */

2019-12-12T15:14:14Z

‎Życie duchowe

Salahad: /* Życie codzienne */

2019-12-12T15:13:03Z

‎Życie codzienne

Salahad: /* Istoty nadprzyrodzone */

2019-12-11T19:07:35Z

‎Istoty nadprzyrodzone

Salahad: /* Istoty nadprzyrodzone */

2019-12-11T19:07:12Z

‎Istoty nadprzyrodzone

Salahad o 19:06, 11 gru 2019

2019-12-11T19:06:45Z

Dymek: /* Życie codzienne */

2017-05-17T20:26:56Z

‎Życie codzienne

Nagash: /* Życie codzienne */

2016-06-13T08:39:46Z

‎Życie codzienne

Dymek o 14:28, 1 lut 2015

2015-02-01T14:28:38Z

@@ Linia 44: / Linia 44: @@
 ;Duchy
 We wszystkich wierzeniach występują istoty znane jako duchy, zjawy, widma czy upiory. Są to zmarli, których byt z jakiejś przyczyny pozostaje w świecie żywych, lub cyklicznie do niego powraca. Zazwyczaj są niegroźne, choć sama ich obecność napawa lękiem. W historiach opowiadanych przy ogniskach czy w karczmach, pojawiają się wzmianki o duchach, które będąc silnie związanymi ze światem materialnym, potrafiły wywrzeć wpływ na żyjących. W religii pogańskiej istnieją obrzędy pozwalające na kontakt ze zmarłymi i mające na celu zapewnienie całorocznego bezpieczeństwa oraz opieki z ich strony.
 <br/>

@@ Linia 15: / Linia 15: @@
 ==Miejsce i czas==
-Fabuła Limes Mundi toczy się na Żmudzi, w niewielkim grodzie Telsze oraz w okalających go lasach około 1300 roku.
+Fabuła Limes Mundi toczy się na Żmudzi, w niewielkim grodzie Telsze oraz w okalających go lasach około 1300 roku. Niektóre odsłony mogą mieć miejsce również w innych grodach jak np. Freiburg.
 ==Życie codzienne==

@@ Linia 32: / Linia 32: @@
 Wiemy już, że to w co wierzy postać istnieje naprawdę. Oznacza to, że w świecie można natknąć się na manifestacje nadprzyrodzonych istot i zdarzeń (w tym magii), tak długo jak długo istnieją osoby wierzące, że jest to możliwe. Znana wszystkim Inkwizycja nie pełniła w tym okresie zatoczonych na szeroką skalę działań przeciwdziałających czarom a już na pewno nie na pogańskiej Żmudzi. Magii oczywiście należy się bać i traktować ją jako element życia, o którym nie mówi się głośno, ale na stosy jeszcze nie czas.
-W żmudzkich lasach można więc spotkać wiedźmy i czarowników. Rdzenni mieszkańcy zazwyczaj nazywają ich kapłanami, wierząc, że jako obdarzeni Mocą stanowią oni pomost między śmiertelnymi a bogami. Poganie swoimi sposobami potrafią rozpoznać obdarzone przez bogów dziecko i o ile nie zostanie ono zabite, oddaje się je do Domów Kapłańskich, po czym zrywa z nim wszelkie kontakty. Podobne plotki słyszy się pośród chrześcijan. Jakakolwiek nie byłaby prawda, wiedz jedno: czary istnieją. Naprawdę.
+W żmudzkich lasach można więc spotkać wiedźmy i czarowników. Rdzenni mieszkańcy zazwyczaj nazywają ich kapłanami, wierząc, że jako obdarzeni Mocą stanowią oni pomost między śmiertelnymi a bogami. Poganie swoimi sposobami potrafią rozpoznać obdarzone przez bogów dziecko i o ile nie zostanie ono zabite, oddaje się je na wychowanie kapłanom, po czym zrywa z nim wszelkie kontakty. Podobne plotki słyszy się pośród chrześcijan. Jakakolwiek nie byłaby prawda, wiedz jedno: czary istnieją. Naprawdę.
 ==Istoty nadprzyrodzone==

@@ Linia 18: / Linia 18: @@
 ==Życie codzienne==
-Żmudź,  zwana przez miejscowych Żemaiteie (łac. Samogitia), na przełomie XIII i XIV wieku to prawdziwy Limes Mundi – kraniec świata. Jej mieszkańcy żyją na uboczu i obce im są sprawy świata zachodniego.
+Żmudź (łac. Samogitia), na przełomie XIII i XIV wieku to prawdziwy Limes Mundi – kraniec świata. Jej mieszkańcy żyją na uboczu i obce im są sprawy świata zachodniego.
 Niewielką część tego społeczeństwa stanowią bojarzy czyli kasta uprzywilejowanych, zawodowych wojowników, zbliżona do zachodniego rycerstwa. Resztę to chłopi, myśliwi, rzemieślnicy, maruderzy, kupcy itp. – słowem stan trzeci, którego los jest zależy od woli możnych.

@@ Linia 40: / Linia 40: @@
 Boguny potrafią przybierać ludzką postać i zazwyczaj w ten sposób kontaktują się z ludźmi. W swym naturalnym kształcie widywane są niezwykle rzadko.
-'''Bogunem jest każda postać ubrana w maskę, nie będącą Mistrzem Gry'''.
+Bogunem jest każda postać ubrana w maskę, nie będącą Mistrzem Gry.
 ;Duchy
 We wszystkich wierzeniach występują istoty znane jako duchy, zjawy, widma czy upiory. Są to zmarli, których byt z jakiejś przyczyny pozostaje w świecie żywych, lub cyklicznie do niego powraca. Zazwyczaj są niegroźne, choć sama ich obecność napawa lękiem. W historiach opowiadanych przy ogniskach czy w karczmach, pojawiają się wzmianki o duchach, które będąc silnie związanymi ze światem materialnym, potrafiły wywrzeć wpływ na żyjących. W religii pogańskiej istnieją obrzędy pozwalające na kontakt ze zmarłymi i mające na celu zapewnienie całorocznego bezpieczeństwa oraz opieki z ich strony.
 <br/>

@@ Linia 38: / Linia 38: @@
 Istoty nazywane przez pogan bogunami są potężne i kapryśne. Niektóre pomagają ludziom lub nastają na ich życie, inne zaś zdają się zupełnie ignorować istnienie człowieka. Bogun to każda istota duchowa, nie będąca aniołem ani duchem. Dla większości chrześcijan boguny są diabłami, sługami Złego, które trzeba przegnać. Poganie zaś podchodzą do bogunów z dystansem i strachem, a niekiedy czcią - nigdy bowiem nie wiadomo czego się po nich spodziewać.
-Boguny potrafią przybierać ludzką postać i zazwyczaj w ten sposób kontaktują się z ludźmi. W swym naturalnym kształcie widywane są niezwykle rzadko. '''Bogunem jest każda postać ubrana w maskę, nie będącą Mistrzem Gry'''.
+Boguny potrafią przybierać ludzką postać i zazwyczaj w ten sposób kontaktują się z ludźmi. W swym naturalnym kształcie widywane są niezwykle rzadko.
 ;Duchy
 We wszystkich wierzeniach występują istoty znane jako duchy, zjawy, widma czy upiory. Są to zmarli, których byt z jakiejś przyczyny pozostaje w świecie żywych, lub cyklicznie do niego powraca. Zazwyczaj są niegroźne, choć sama ich obecność napawa lękiem. W historiach opowiadanych przy ogniskach czy w karczmach, pojawiają się wzmianki o duchach, które będąc silnie związanymi ze światem materialnym, potrafiły wywrzeć wpływ na żyjących. W religii pogańskiej istnieją obrzędy pozwalające na kontakt ze zmarłymi i mające na celu zapewnienie całorocznego bezpieczeństwa oraz opieki z ich strony.
 <br/>

@@ Linia 1: / Linia 1: @@
 ::''Żmudź – jedna z ostatnich białych plam na średniowiecznej mapie Europy. Jak okiem sięgnąć rozciąga się tu nieprzebyty bór, który odgradza ten zapomniany zakątek kontynentu od reszty cywilizowanego świata. W tej dziewiczej krainie wciąż brak rycerskich obyczajów i pisma, zaś tutejszej ludności obce są spory najpotężniejszych tego świata. Na Żmudzi czas biegnie własnym, wyznaczanym przez żertwy składane leśnym bóstwom rytmem, zaś jej gęste knieje to wciąż ostoja najdziwniejszych, straszydeł, zmór i bogunów.''
@@ Linia 10: / Linia 6: @@
 ::''W takim właśnie świecie przyjdzie Ci żyć - w świecie pełnym koszmarów i groźnego piękna natury, gdzie koniec jest zawsze bliski, nadzieja płocha, a łaska Mocy jeździ na bardzo pstrym koniu. Witaj po drugiej stronie granic znanego Ci świata – witaj na Limes Mundi.''
 __SPIS__
-==Limes Mundi - fantasy czy historia?==
+==Fantasy czy historia?==
 Limes Mundi to larp fantastyczno-historyczny, podczas którego staramy się odwzorować styl życia oraz mentalność ludzi z początków XIV wieku. Zakładamy równocześnie, że wszelkie ówczesne legendy, mity i podania są prawdą. Na Limes Mundi nie ma wątpliwości, że Bóg, demony i anioły istnieją obok smoków, pogańskich bóstw oraz  leśny duchów. W mitycznej Europie takie rzeczy nie podlegały dyskusji.
 Choć gra posiada historyczne tło, nie oznacza to, że każdy gracz musi dokładnie znać historię i realia epoki. Wszystko, co niezbędne byś mógł/mogła zacząć grać w świecie Limes Mundi znajdziesz w tym podręczniku oraz dodatkach dla graczy.
-Fabuła Limes Mundi toczy sie na terenie żmudzkiej wsi Telsze oraz w okalających ją lasach około 1300 roku
+==Miejsce i czas==
 ==Życie codzienne==
-Żmudź,  zwana przez miejscowych Żemaiteie (łac. Samogitia), na przełomie XIII i XIV wieku to prawdziwy Limes Mundi – kraniec świata. Jej mieszkańcy żyją na uboczu i obce im są sprawy świata zachodniego. Niewielką część tego społeczeństwa stanowią bojarzy czyli kasta zawodowych wojowników – nobilów, zbliżona do zachodniego rycerstwa. Resztę stanowią chłopi, myśliwi, rzemieślnicy, maruderzy, kupcy itp. – słowem stan trzeci. W najgłębszych lasach mieszkają zaś pojedynczy kapłani pogańscy, widywani niekiedy w towarzystwie zdziczałych ludzi lasu.
+Żmudź,  zwana przez miejscowych Żemaiteie (łac. Samogitia), na przełomie XIII i XIV wieku to prawdziwy Limes Mundi – kraniec świata. Jej mieszkańcy żyją na uboczu i obce im są sprawy świata zachodniego.
-−
-;Polityka
+Niewielką część tego społeczeństwa stanowią bojarzy czyli kasta uprzywilejowanych, zawodowych wojowników, zbliżona do zachodniego rycerstwa. Resztę to chłopi, myśliwi, rzemieślnicy, maruderzy, kupcy itp. – słowem stan trzeci, którego los jest zależy od woli możnych.
-Choć zwierzchnikiem Żmudzi jest Wielki Książę Litewski Vitenes, jego władztwo jest tu słabo zauważalne. Na co dzień bowiem ziemią żmudzką włodarzy dwóch kunigasów (książąt). Są to: Butginas oraz  sędziwy Tvirbutas, władca Telsz.
 W najgłębszych lasach mieszkają pojedynczy kapłani pogańscy, widywani niekiedy w towarzystwie zdziczałych ludzi lasu.
 ==Życie duchowe==
-Nieważne czy będziemy zajmować się chrześcijańską Europą, Wielkim Księstwem Litewskim czy Żmudzią, istnienie bytów wyższych na Limes Mundi tj. bogów lub Boga oraz rzeczy i istot nadprzyrodzonych jest oczywiste i nie podlega dyskusji. Różnice pojawiają się jedynie w przypisaniu wierzeń do danego terenu czy kultury. Europejczycy z zachodu są całkowicie schrystianizowani. Swoją wiarę zanieśli także na tereny Wielkiego Księstwa Litewskiego, gdzie stare pogańskie wierzenia mieszają się z nowymi modlitwami. Na Żmudzi zaś praktycznie nikt nie zna jeszcze imienia Jezusa, a stare rytuały i obrzędy odprawiane na cześć sił natury, są tu na porządku dziennym. Ważne by zrozumieć, że ludzi przełomu XIII i XIV wieku cechuje głębokie przekonanie o istnieniu świata nadprzyrodzonego, przez co nikt nie traktuje religii lekceważąco.
+Istnienie bytów nadprzyrodzonych jest w świecie Limes Mundi oczywiste. Różnice pojawiają się jedynie w przypisaniu wierzeń do danego terenu czy kultury. Europejczycy z zachodu i wschodu są całkowicie schrystianizowani. Swoją wiarę zanieśli także na tereny Wielkiego Księstwa Litewskiego, gdzie stare pogańskie wierzenia mieszają się z nowymi modlitwami. Na Żmudzi zaś praktycznie nikt nie zna jeszcze imienia Jezusa, a stare rytuały i obrzędy odprawiane na cześć sił natury, są częścią codzienności. Ważne by zrozumieć, że ludzi przełomu XIII i XIV wieku cechuje głębokie przekonanie o istnieniu świata nadprzyrodzonego, przez co nikt nie traktuje religii lekceważąco.
 Wierze poświęcamy tak wiele uwagi, ponieważ jest ona nieodłączną częścią gry, nadającą charakter działaniom każdej postaci. Nie oznacza to, że oczekujemy, by odprawiały one modły od rana do wieczora (choć i nie wykluczamy tego), ale by każdy gracz uświadamiał sobie jak złożonym i ważnym problemem była w tym okresie wiara. Należy założyć, że gracz wybierając wiarę swej postaci nadaje od razu ton wszystkim przygodom i wyzwaniom jakie postawią na jej drodze Mistrzowie Gry.
@@ Linia 45: / Linia 36: @@
 ==Istoty nadprzyrodzone==
 ;Boguny
-Istoty nazywane przez pogan bogunami są potężnymi i kapryśnymi istotami. Niektóre pomagają ludziom, ale i niekiedy nastają na ich życie, inne zaś zdają się zupełnie ignorować istnienie człowieka. Teologiczna definicja bogunów mówi, że jest to każda istota duchowa, nie będąca aniołem ani zmarłym człowiekiem. Dla większości chrześcijańskich teologów boguny są diabłami, sługami Złego, które trzeba przegnać. Wierzą oni, że czasem upadłe anioły podszywają się pod boguny, udając bóstwa pogańskie i wykorzystując ludzką łatwowierność. Poganie zaś podchodzą do bogunów z dystansem i strachem, a niekiedy czcią - nigdy bowiem nie wiadomo czego się po nich spodziewać.
+Istoty nazywane przez pogan bogunami są potężne i kapryśne. Niektóre pomagają ludziom lub nastają na ich życie, inne zaś zdają się zupełnie ignorować istnienie człowieka. Bogun to każda istota duchowa, nie będąca aniołem ani duchem. Dla większości chrześcijan boguny są diabłami, sługami Złego, które trzeba przegnać. Poganie zaś podchodzą do bogunów z dystansem i strachem, a niekiedy czcią - nigdy bowiem nie wiadomo czego się po nich spodziewać.
 Boguny potrafią przybierać ludzką postać i zazwyczaj w ten sposób kontaktują się z ludźmi. W swym naturalnym kształcie widywane są niezwykle rzadko. Bogunem jest każda postać ubrana w maskę, nie będącą Mistrzem Gry.
 ;Duchy
 We wszystkich wierzeniach występują istoty znane jako duchy, zjawy, widma czy upiory. Są to zmarli, których byt z jakiejś przyczyny pozostaje w świecie żywych, lub cyklicznie do niego powraca. Zazwyczaj są niegroźne, choć sama ich obecność napawa lękiem. W historiach opowiadanych przy ogniskach czy w karczmach, pojawiają się wzmianki o duchach, które będąc silnie związanymi ze światem materialnym, potrafiły wywrzeć wpływ na żyjących. W religii pogańskiej istnieją obrzędy pozwalające na kontakt ze zmarłymi i mające na celu zapewnienie całorocznego bezpieczeństwa oraz opieki z ich strony.
 <br/>

@@ Linia 27: / Linia 27: @@
 ;Polityka
-Choć zwierzchnikiem Żmudzi jest Wielki Książę Litewski Vitenes, jego władztwo jest tu słabo zauważalne. Na co dzień bowiem ziemią żmudzką włodarzy trzech kunigasów (książąt). Są to: Jaksa (karzeł, władca Telsz), Butginas oraz najpotężniejszy z nich – sędziwy Tvirbutas.
+Choć zwierzchnikiem Żmudzi jest Wielki Książę Litewski Vitenes, jego władztwo jest tu słabo zauważalne. Na co dzień bowiem ziemią żmudzką włodarzy dwóch kunigasów (książąt). Są to: Butginas oraz  sędziwy Tvirbutas, władca Telsz.
-Na podległych kunigasom terenach mianowani są cywuni, odpowiedzialni za utrzymanie porządku i zbieranie podatków. Urzędnikom tym nie nadaje się ziemi. Cywun sprawuje pieczę nad wsią tak długo, aż nie pojawi się grododzierżca czyli osoba zdolna opanować wszystkie tereny okalające Telsze. Do tego czasu decyzje o znaczeniu politycznym podejmuje lud na spontanicznie skrzykiwanych wiecach lub poproszony o to cywun, do którego obowiązków należy także rozstrzyganie sporów. Najwyższą instancją jest kunigas Jaksa, zazwyczaj nieobecny w Telszach.
+Na podległych kunigasom terenach mianowani są cywuni, odpowiedzialni za utrzymanie porządku i zbieranie podatków. Urzędnikom tym nie nadaje się ziemi. Cywun sprawuje pieczę nad wsią tak długo, aż nie pojawi się Grododzierżca czyli osoba zdolna opanować wszystkie tereny okalające Telsze . Do tego czasu decyzje o znaczeniu politycznym podejmuje lud na spontanicznie skrzykiwanych wiecach lub poproszony o to cywun, do którego obowiązków należy także rozstrzyganie sporów. Najwyższą instancją jest kunigas Tvirbutas, zazwyczaj nieobecny w Telszach.
 Bardziej szczegółowe informacje znajdują się w dodatku "[[Dodatek: Polityka|Polityka]]"

← poprzednia wersja		Wersja z 14:28, 1 lut 2015
Linia 1:		Linia 1:
		+
		+
		+
		+
	::''Żmudź – jedna z ostatnich białych plam na średniowiecznej mapie Europy. Jak okiem sięgnąć rozciąga się tu nieprzebyty bór, który odgradza ten zapomniany zakątek kontynentu od reszty cywilizowanego świata. W tej dziewiczej krainie wciąż brak rycerskich obyczajów i pisma, zaś tutejszej ludności obce są spory najpotężniejszych tego świata. Na Żmudzi czas biegnie własnym, wyznaczanym przez żertwy składane leśnym bóstwom rytmem, zaś jej gęste knieje to wciąż ostoja najdziwniejszych, straszydeł, zmór i bogunów.''		::''Żmudź – jedna z ostatnich białych plam na średniowiecznej mapie Europy. Jak okiem sięgnąć rozciąga się tu nieprzebyty bór, który odgradza ten zapomniany zakątek kontynentu od reszty cywilizowanego świata. W tej dziewiczej krainie wciąż brak rycerskich obyczajów i pisma, zaś tutejszej ludności obce są spory najpotężniejszych tego świata. Na Żmudzi czas biegnie własnym, wyznaczanym przez żertwy składane leśnym bóstwom rytmem, zaś jej gęste knieje to wciąż ostoja najdziwniejszych, straszydeł, zmór i bogunów.''

Linia 6:		Linia 10:

	::''W takim właśnie świecie przyjdzie Ci żyć - w świecie pełnym koszmarów i groźnego piękna natury, gdzie koniec jest zawsze bliski, nadzieja płocha, a łaska Mocy jeździ na bardzo pstrym koniu. Witaj po drugiej stronie granic znanego Ci świata – witaj na Limes Mundi.''		::''W takim właśnie świecie przyjdzie Ci żyć - w świecie pełnym koszmarów i groźnego piękna natury, gdzie koniec jest zawsze bliski, nadzieja płocha, a łaska Mocy jeździ na bardzo pstrym koniu. Witaj po drugiej stronie granic znanego Ci świata – witaj na Limes Mundi.''
		+
		+